Παραμύθι για ευτυχισμένες πόλεις και ικανούς δημάρχους και πολίτες…

https://mariapanou.titanpad.com/3

Η ελληνική έκδοση του παραμυθιού…

Παραμύθι για ευτυχισμένες πόλεις και ικανούς δημάρχους και πολίτες…

happy town«Μια  φορά κι έναν καιρό ήταν μια μικρή πόλη στην  Ευτυχισμένη Γη. Οι κάτοικοί της ήταν χαρούμενοι. Είχαν όλοι εργασίες που αγαπούσαν και ευημερούσαν, είχαν ευκαιρίες για να αγοράζουν και  να πωλούν τα προϊόντα τους, υπήρχαν δίκαιουι νόμουι, καταπράσινοι κήποι στα σπίτια τους γύρω,  ένα καθαρό ποτάμι που κατέληγε σε μια καθαρή, σμαραγδένια θάλασσα. Η μικρή πόλη μας πήρε το όνομά της από τους ανθισμένους κήπους της  “Ανθισμένη Πόλη» και ήταν διάσημη σε όλη την Ονειρεμένη Γη και έξω  από αυτήν.

Μια σπουδαία Δήμαρχος ήταν η αιτία γι ‘ αυτή την ευτυχία. Η  κυρία Ελπίδα ΟλημερίςΕργαζόμενη, ήταν μια σπάνιας αξίας γυναίκα, παντρεμένη με έναν πολύ  καλό σύζυγο, μητέρα έξι παιδιών, καθηγήτρια στο τοπικό Γυμνάσιο που αγαπούσε την  πόλη της σαν το σπίτι της και τους ανθρώπους, όπως τα παιδιά και την  οικογένειά της της. Δούλευε κάθε στιγμή, μέρα και νύχτα και όλοι οι άνθρωποι την αγαπούσαν και έκαναν ό, τι τους ζητούσε για την ευτυχία τους.

Πολύ πολύ πολύ μακριά υπήρχε μια άλλη πόλη που ονομαζόταν “ΑθλιαΔυστυχία”. Οι κάτοικοί  της ήταν δυστυχισμένοι. Δεν είχαν καμία δουλειά, καθόλου καθαρό νερό, σκουπίδια ήταν ριγμένα παντού, μολυσμένη σκόνη πλανιόταν παντού κι αρρώσταινε κάθε ζωντανό πλάσμα. Είχε ρημαγμένα  σχολεία και ετοιμόρροπα σπίτια. Οι κλέφτες βρίσκονταν παντού και οι άνθρωποι έπρεπε να είναι προσεκτικοί, αν ήθελαν να μείνουν ζωντανοί….

Ο μεγαλύτερος κλέφτης ήταν ο δήμαρχος! Ο κύριος Άθλιος-και-Κλέφτης, ο δήμαρχος, ήταν ο άνθρωπος που εκπροσωπούσε και τη Δικαιοσύνη εκεί, και οι άδικοι νόμοι του άρπαζαν κάθε αγαθό από τους ανθρώπους του. Ο  φόβος και η ασθένεια και η ανεργία που  υπήρχαν έκαναν τους  κατοίκους τόσο δυστυχισμένους που προσπάθησαν να το σκάσουν έξω από την “ΆθλιαΔυστυχία”. Αλλά ο δήμαρχος κύριος “Άθλιος-και-Κλέφτης” έχτισε ένα σκοτεινό πανύψηλο τείχος και έβαλε σκληρούς φρουρούς για να μην  επιτρέψει σε κανέναν να τον περάσει και έτσι η  πόλη να είναι απομονωμένη..

enercities6Ένα βράδυ ένας νεαρός άνδρας κατέβηκε ως το υπόγειο κάποιου σπιτιού που ανήκε σε κάποιον από εκείνους που δεν άντεχαν πια αυτήν την  απαίσια κατάσταση.

«Δεν είναι ανάγκη να γίνονται όλα αυτά!”. Φώναξε.

“Και τι μπορούμε να κάνουμε;” απάντησαν οι  άλλουι αγανακτισμένοι άνθρωποι, μεγάλοι και μικροί, γυναίκες και άνδρες, αγόρια και κορίτσια.

“Θα  ξεκινήσουμε ζητώντας δικαιοσύνη. Ο θείος μου είναι αστυνομικός. Θα  του πω να είναι δίκαιος έναντι των κανόνων του παλιο “Άθλιου-και-Κλέφτη”.  Είναι τόσο θυμωμένος μαζί του που θα με ακούσει εμένα. Έτσι θα  ξεκινήσει  ένα μικρό είδος της δικαιοσύνης στην αρχή..Παρακαλώ,  σκεφτείτε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε την πόλη μας,  να ξαναγίνει όπως την είχαμε ονειρευτεί εδώ και πάρα πολύ καιρό πριν “.

“Έχω  μια  μακρινή συγγενική σχέση με το Δήμαρχο της ΑνθισμένηςΠόλης! Θα επισκεφθώ τον  ανιψιό της, ένα άθλιο πρόσωπο που δεν ήθελε να είναι σε μια τέτοια  καθαρή και ωραία πόλη! Παίρνει επιστολές από τη θεία του. Θα τον ρωτήσω αν θέλει να του γράψω  ένα γράμμα για τη θεία του. Είναι πολύ τεμπέλης και δεν θέλει να γράφει. Θα περιμένω όταν θα είναι η ώρα για να της  ζητήσει να τον στείλει χρήματα. Θα της γράψω μέσα στο γράμμα του, να μας  συμβουλεύσει τι να κάνουμε! “.

“Αλλά πρέπει να είσαι προσεκτική επειδή ανοίγουν τα γράμματα στο διοικητικό συμβούλιο πριν τα στείλουν!”

“Το ξέρω! Αρέσω στον φρουρό!! Θα βάλω το γράμμα στο σωστό μέρος για να βγουν έξω από τα σύνορα», γέλασε η όμορφη κοπέλα που πρότεινε το μεγαλοφυές σχέδιο..

– Γι ‘αυτό πες πως έχει κιόλας γίνει!

– Μακάρι!  είπαν αναστενάζοντας αλλά μια μικρή σπίθα ελπίδας είχε αρχίσει να φωτίζει την καρδιά τους…

Η κυρία Ελπίδα “ΟλημερίςΕργαζόμενη” πήρε το γράμμα και το … enercities2Δήμητρα Ολ. : “Το διάβασε στο Συμβούλιο της “ΑνθισμένηςΠόλης”.  Το έδειξε στους συγκατοίκους της και τους ζήτησε τη γνώμη τους:. Πώς θα πρέπει να  βοηθήσουμε  την “ΆθλιαΔυστυχία”; enercities5

Γιώργος Eρ. : Ξέρω! “είπε μια πολύ ισχυρή γυναίκα έκγκυος στο πέμπτο της παιδί”.

– Ο γιος μου είδε ένα πολύ συναρπαστικό παιχνίδι στο διαδίκτυο. Αυτός  ένα μήνα περίπου παίζει, μαζί με τους φίλους του παίζουν ασταμάτητα, χθες είδα  πώς παίζεται περίπου και ήμουν τρεις ώρες στην καρέκλα, έτσι ώστε το μωρό  άρχισε να ανησυχεί και να κλωτσά”, είπε γελώντας. Προτείνω να στείλετε στους φίλους μας της “ΆθλιαςΔυστυχίας” αυτό το παιχνίδι..  Έχουν διαδίκτυο;

enercities3Μιχάλης Ρ .: «Ναι, πήρα ένα μήνυμα από τον ξάδελφό μου πριν από μία  εβδομάδα, αλλά αυτό σταμάτησε στην Λογοκρισία του κυρίου “Αθλιου-και-Κλέφτη”.  Λοιπόν, νομίζω ότι αν θα δούνε ότι είναι ένα παιχνίδι θα  αφήνσυν να  περάσει. Ποια είναι η γνώμη σας;”

– Τέλεια! Είπε η κυρία Ελπίδα “ΟλημερίςΕργαζόμενη”. Ας στείλουμε το μήνυμα με αυτό το παιχνίδι στους φίλους μας και να  τους πούμε  να το παίξουνι ξανά και ξανά για να βρουν το μήνυμα που στέλνουμε με αυτό…. “.

– “Ποιο μήνυμα; Δεν κατάλαβα καθόλου”, είπε ο κύριος “Κοιμάμαι-κι-Ονειρεύομαι”l, ένας γέρος, πολύ καλός  άνθρωπος, ο οποίος εργαζόταν στο Ταχυδρομείο και ήταν υπεύθυνος για τις υπηρεσίες  Internet στην πόλη.

–  Αν θα παίξουν αυτό το παιχνίδι συνέχεια θα κάνουν ενεργή και ευτυχισμένη ξανά την πόλη τους! απαντά η έγκυος κυρία. Πείτε στον ανιψιό σας να διδάξει στους φίλους του και σε αυτούς τους  ανθρώπους που δεν θέλουν να ζήσουν όπως τον τρόπο που ζούνε τώρα, και θα  δουν… μετά από αυτό να του πούμε να μας στείλει νέα του, να περιμένουμε για τα αποτελέσματα  της ιδέας μας αυτής… enercities4Μαρία Φρ: «Ένας μήνας πέρασε από τότε που το παιχνίδι έγινε δεκτό από τον  νεαρό άνδρα που δεν ήθελε να ζει στην “ΆθλιαΔυστυχία”  Μια μέρα …. enercities2Μιχάλης Ρ: “Ο κύριος “Άθλιος-και-Κλέφτης” πήγε κοντά στο γιο του που έπαιζε σαν μανιακός ένα παιχνίδι στο διαδίκτυο.

– Τι κάνεις εκεί; Εξαφανίστηκες.  Δεν τρως καθόλου για μια εβδομάδα τώρα! Δείξε μου τι παίζεις εδώ!

– Κοίτα! είναι ένα φανταστικό παιχνίδι που ονομάζεται “EnerCities”! Ποιες είναι οι προτάσεις μπορούμε να κάνουμε για να έχουμε μια δραστήρια, πλούσια πόλη;

– Μια πλούσια και δραστήρια πόλη; Μπορούμε να έχουμε περισσότερα χρήματα παίζοντας αυτό το παιχνίδι; Δείξε μου! enercities1Δήμητρα Ολ. :  «Ένας ακόμα μήνας πέρασε από τότε και κάποια μέρα, οι κάτοικοι της  “ΆθλιαςΔυστυχίας έλαβαν  μια πρόσκληση από τον Δήμαρχο κύριο “Άθλιο-και-Κλέφτη”:l Αχ  κάτι τρομερό θα  φέρει στο κεφάλι μας, έλεγαν, αλλά έπρεπε να πάνε,  αλλιώς θα έχαναν το κεφάλι τους!!! Έτσι εκείνο το πρωί στη μεγάλη αίθουσα του Δημαρχείου όλοι οι κάτοικοι περίμεναν τον κύριο “Άθλιο-και-Κλέφτη” με αγωνία. Τι θα τους έλεγε άραγε; Ποια συμφορά θα πάθαιναν πάλι; …. enercities4Γιώργος  Νταλ.: “Αγαπητοί Κάτοικοι», άρχισε ο Δήμαρχος κύριος “Άθλιος-και-Κλέφτης”και ένα δροσερό παγωμένο νερό διέτρεξε τη ραχοκοκκαλιά τους περιμένοντας την καταστροφή …” Περπατούσα χθες στην  πόλη μου και πρόσεξα κάποια περίεργα πράγματα που νομίζω πως εσείς πρέπει να ξέρετε  πότε και πώς συνέβησαν. Είδα παντού κάδους ανακύκλωσης σε κάθε γωνιά σε  κάθε δρόμο … πρόσεξα πως κάποιος  δημιούργησε ένα μικρό πάρκο με ανεμογεννήτριες, για να συλλέγεται η ηλιακή ενέργεια … Είδα  κήπους να περιτρίιγυρίζουν τα φρεσκοβαμμένα σπίτια σας … Τα παιδιά σας είναι  καθαρά, παίζουν  ευτυχισμένα και γελάνε, οι δάσκαλοι είναι πολύ ευχαριστημένοι από τη διδασκαλία των παιδιών  σας … Και οι … φόροι … εξχείλισαν την Εφορία»! Γίναμε μια πλούσια πόλη, χωρίς κακές συμπλοκές ή άγριες φωνές, ή σκληρή και βάρβαρη συμπεριφορά των  αστυνομικών … Τώρα ξέρω ποιος είναι υπεύθυνος για αυτό το θαύμα! ” enercities6Δήμητρα Ολ. : «Ω, τώρα ο νεαρός άνδρας θα τη βάψει”, σκέφτηκαν όλοι!. –  «Αυτό  το παιχνίδι που ονομάζεται “EnerCities ” είναι υπεύθυνο για αυτή τη  νέα, καθαρή, πλούσια, ευτυχισμένη πόλη. Συμφωνώ με τις ενέργειές σας.  Σας κάλεσα για να αλλάξετε το όνομα της πόλης μας. Και άλλαξα το δικό  μου χθες. Εγώ δεν θα λλέγομαι πια κύριος “Άθλιος-και-Κλέφτης! Από τώρα και στο εξής θα είμαι ο κύριος ΔίκαιοςΔικαστής  Φερέγγυος”!  Και πώς θα είναι το όνομα της πόλης μας από δω και πέρα;

– ΟνειρεμένηΠόλη! Φώναξαν δυνατά όλοι οι πολίτες γεμάτοι ευτυχία και ενθουσιασμό.

Γιώργος Eρ.

  • Και τώρα το δύσκολο ερώτημα: Ποιος μας έφερε αυτό το φανταστικό ανεκτίμητο παιχνίδι στην πόλη μας; Πείτε μας ποιος είναι ο Σωτήρας μας;

 Μιχάλης Ρ.:

Ο νεαρός άνδρας, ο οποίος ήταν συνέχεια θυμωμένος πριν, παρουσιάστηκε μπροστά στον στον μετανοιωμένο Δήμαρχο και του είπε.

– Εγώ είμαι αυτός που ζήτησε βοήθεια από την κυρία Ελπίδα «ΟλημερίςΕργαζόμενη» και εκείνη μας έστειλε αυτό το παιχνίδι.

– Έτσι, ο Δήμαρχος πρότεινε, συμφωνείτε να καλέσομε την κυρία  Ελπίδα «ΟλημερίςΕργαζόμενη» δήμαρχο της ΟνειρεμένηςΠόλης στην πόλη μας, για να της δώσουμε το Βραβείο της ΕυτυχισμένηςΕργασίας για ένα  τέτοιο θαυμάσιο δώρο που μας έδωσε;

– Ναι!!! φώναξαν δυνατά όλοι οι πολίτες.

 Δήμητρα Ολ. :

Έτσι, καθιερώθηκε μια μεγάλη γιορτή τότε σε αυτή την ημερομηνία κάθε χρόνο  για να γιορτάζουν το υπέροχο δώρο της κυρίας Ελπίδας «ΟλημερίςΕργαζόμενης, Δημάρχου της ΑνθισμένηςΠόλης στον σπουδαίο πια Δήμαρχο κύριο «ΔίκαιοΔικαστή Φερέγγυο της ΟνειρεμένηςΠόλης που πλέον έγινε μια πλούσια, καθαρή, δραστήρια, ευτυχισμένη, πλούσια Πόλη.

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!

[Τα έντονα ονόματα είναι των συγγραφέων, ένας μαθητής από Μελίκη, Γιώργος Γκαλ. και οι άλλοι από το Δεύτερο Γυμνάσιο Καλύμνου]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s